VISIE

Van nature beschikt ieder mens over het vermogen tot verbondenheid en levendigheid, om gezond te blijven, wonden te genezen en te herstellen van ziekte. Wij leven echter in een samenleving waarin dit natuurlijke vermogen stelselmatig wordt ondermijnt.

Enerzijds door blootstelling aan factoren zoals ongezonde voeding en leefstijl, chemische stoffen, elektromagnetische straling, eenzijdige belasting, een ongeval, operatie, medicatie, etc, anderzijds omdat we over het hoofd zien dat ons lichaam, ons gedrag en de keuzes die we maken worden aangestuurd door de energie van onze emoties én worden geleid door ons denken.

Lichaam en geest zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden!



De onzichtbare kracht die onze levens vormt

Trauma betekent letterlijk verwonding. Het is de “wond” die ontstaat na het meemaken van emotionele of ingrijpende gebeurtenissen. Het is niet zozeer de gebeurtenis zelf, als wel in hoeverre we de gelegenheid hebben gehad om de impact van de gebeurtenis te verwerken.

Peter Levine zegt: “Trauma is not what happens to us, but what we hold inside in the absence of an empatic witness.”

Iedereen draagt sporen van kleine of grote trauma’s met zich mee. Trauma veroorzaakt stress in het lichaam, vervormd onze ervaringen in het heden en kan leiden tot uiteenlopende symptomen, klachten, problemen en patronen. Soms verdwijnen deze vanzelf, maar dat gebeurt lang niet altijd.

Recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat alles wat we meemaken wordt opgeslagen in het lichaam. Zowel positieve als negatieve ervaringen. Maken we iets mee dat intens en overweldigend is en wordt de energie om te “vechten” of te “vluchten” niet aangesproken en benut, dan houdt het lichaam dit vast in de vorm van diepgewortelde fysiologische en cellulaire stress c.q. spanningen/micro-verkrampingen.

Druk op de schedelbasis en de hersenstam, het ademhalingsmembraan, het hart of het spijsverteringsstelsel weerspiegelen de emotionele verwondingen van overweldigende ervaringen. Ervaringen van afwijzing, teleurstelling, eenzaamheid, verlating, verwaarlozing, misbruik en verraad. De keren dat wij ons niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd en geliefd voelden. Hierdoor verzwakken de celmembranen en stagneert de doorstroming van levensenergie, waardoor er op den duur een onbalans in het lichaam ontstaat.

Dit kan o.a. leiden tot een vervlakking van het gevoelsleven, vervreemding, fragmentatie, verminderde veerkracht, beperkende overtuigingen, laag zelfbeeld, piekeren, angst, stress, herbelevingen, depressie, agressie, verslaving, schaamte, schuld, woede, destructief gedrag, disfunctionele coping strategieën en andere psychische of emotionele klachten.

Op lichamelijk niveau kan dit zich uiten in o.a. een verhoogde spierspanning, verstoord ademhalingspatroon, gebrek aan energie, aandacht- en concentratie problemen, bewegingsonrust, tics en psychosomatische klachten zoals hoofdpijn, buikpijn, hyperventilatie, huidaandoeningen, eet- en/of slaapproblemen, nachtmerries of andere lichamelijke klachten.



Veiligheid, verbondenheid, evenwicht en (zelf)vertrouwen

Trauma is de onzichtbare kracht die in stilte onze levens vormt en op den duur resulteert in een continue gevoel van “overleven” en verlies aan betekenis- en zingeving. Het ondermijnt onze levenskracht, levenslust en levensenergie, en het vermogen om ons volle potentieel te leven.

Stress activeert het brein. Stressvolle- of emotionele gebeurtenissen – zoals shock- of ontwikkelingstrauma – leiden tot veranderingen in het brein en zelfs in het DNA. Daardoor raakt ons biologisch stress systeem ontregelt en worden we gevoeliger voor triggers en prikkels, koppelen we (deels) los van ons lichaam en leven we (vaak onbewust) chronisch in een toestand van waakzaamheid c.q. “overleven”. Het helen van trauma gaat dus hand in hand met het koesteren van een ontregelde fysiologie.

Voor herstel en verandering is het essentieel dat bepaalde delen van de hersenen zich anders gaan vormen. Praten alleen is dan vaak niet de oplossing. Integendeel, het kan zelfs leiden tot her-traumatisering en het verstevigen van de imprint in het brein. De sleutel tot verandering en heling is gelegen in het verbinden van lichaam én geest, het herstellen van het gevoel van veiligheid en basisvertrouwen én het vergroten van levendigheid.

Wordt trauma “genegeerd” dan kan het stilzwijgend doorgaan van generatie op generatie. We spreken dan van intergenerationeel trauma of transgenerationeel trauma. Deze vorm van trauma wordt vaak zichtbaar in onverklaarbare ziektebeelden zoals chronische pijn en fibromyalgie, of in onverklaarbare gevoelens van verdriet, angst of minderwaardigheid. Vaak ook in een onveilige gehechtheid en persoonlijkheidheidsproblematiek.

Lichaamsgericht werken biedt een antwoord op ons verlangen naar veiligheid, verbondenheid, evenwicht en (zelf)vertrouwen. In het lichaamsgericht werken staat het lichaam, het opnieuw leren luisteren naar ons lichaam en het in de praktijk brengen van liefde en compassie voor onszelf centraal. Daardoor kom je dieper in contact met je gevoelens en verlangens en datgene wat je blokkeert om voluit te leven.

Lichaamsgericht werken helpt de vastgezette energie in reactie op stressvolle- of emotionele gebeurtenissen te ontladen, zodat het lichaam kan ontspannen, ons biologisch stress systeem tot rust komt en het brein ten goede veranderd. In een relatief korte tijd kan dit op verschillende gebieden in je leven tot positieve verandering leiden.

Lichaamsgericht werken is doeltreffend. Zeker wanneer er geen woorden zijn, wanneer woorden niet genoeg zijn, of wanneer woorden in de weg staan.





Trauma remembers. It is stored in our body, our senses, our synapses and cells. The pain and pleasures of our own lived experiences. The memories our mind doesn’t want us to remember. The longing for freedom, truth, justice and love that our spirit cries for. The trauma and oppression of our ancestors. Thousands of years of gaslighting from our culture. Our body holds it all.

~ Gwynn Raimondi ~